กราบนมัสการพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่เคารพอย่างสูง
1. หนูชื่อ ด.ญ. ภัทรกันย์ อุตสาห์ หรือ น้องปุ๊กกี้ อายุ15 ปี เรียนอยู่ชั้น ม.3 โรงเรียนวชิรวิทย์ จ.เชียงใหม่เจ้า
น้องปุ๊กกี้ หรือ มธญ. ภัทรกันย์ อุตสาห์
แม้หนูเพิ่งจะมาวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก แต่หนูก็รัก ศรัทธา และรู้สึกประทับใจวัดพระธรรมกายมากๆค่ะ เพราะเข้าวัดปุ๊บก็เจอบิ๊กบุญใหญ่ๆปั๊บ ซึ่งหนูและเพื่อนๆ มธญ. มีส่วนร่วมในบุญทุกๆบุญเลย จะให้หนูเล่าถึงความปลื้มในบุญ, 10 หน้ากระดาษก็ไม่พอค่ะ
หลวงพ่อเจ้าคะ ในวันที่ฝากตัวเป็นศิษย์ เป็นวันแรกที่หนูได้สัมผัสกับประสบการณ์ภายในค่ะ เพราะหนูได้เป็นตัวแทนนำกล่าวคำฝากตัวเป็นศิษย์ ทำให้หนูรู้สึกอะเลิร์ท อิ่มบุญมากๆ พอประกอบพิธีเสร็จ พี่เลี้ยงก็ให้ไปนั่งสมาธิ(Meditation)เพื่อถ่ายรูปที่หลังโบสถ์ค่ะ แล้วในขณะที่กำลังนั่งนิ่งๆไปเรื่อยๆ หนูรู้สึกแปลกๆว่า ทำไมวันนี้ไม่ง่วง ไม่เมื่อย ไม่ฟุ้งหนูก็นั่งทำตาเบลอๆ ฟังเสียงนกร้องไปแบบเพลินๆ สักพักเสียงหลวงพ่อก็ดังขึ้นอย่างน่าแปลกใจ ว่า สัมมา อะระหัง ดังติดต่อกันไปเรื่อยๆ จนมีแสงสีขาวเกิดขึ้น สว่างมาก เหมือนฟ้าผ่าเลยค่ะ แล้วรู้สึกว่ามือและเท้าของหนูนั้นหายไป แต่หนูก็ต้องลืมตาเพราะมีคนมาสะกิดค่ะ หลังจากนั้นมา หนูก็ไม่เห็นอะไรอีกเลย
แต่วันหนึ่งที่ V-Peace เขาใหญ่ เพียงแค่หลับตาเท่านั้น หนูก็รู้สึกวาบๆไปทั้งตัว หนูนั่งฟังเสียงของหลวงพ่อไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกเหมือนมือหายไป เท้าหายไป ตัวก็หายไปทั้งตัวเลยค่ะ แล้วหนูก็เห็นแสงสีขาวอยู่ด้านซ้าย เห็นแสงสีทองอยู่ด้านขวา เป็นวงเล็กๆฝ้าๆมัวๆ พอทำใจนิ่งๆ ก็เกิดภาพซ้อนกันเป็นจำนวนมาก เป็นวงสีขาวขยายใหญ่ขึ้น ครอบไปหมดจนหาจุดขอบวงไม่เจอเลยค่ะ แล้วหนูก็รู้สึกว่าใจหายวาบๆ จากนั้นหนูก็เห็นหน้าตักตัวเองซ้อนกัน และมีขนาดใหญ่ขึ้นตามจำนวนที่ซ้อนกันเลย หนูรู้สึกโล่ง โปร่ง สบาย แล้วหนูก็เห็นแสงสว่างออกมาจากท้อง เห็นเศียรองค์พระเป็นวนๆ เห็นไหล่กับหน้าตัก ใสมากเลยค่ะ หนูรู้สึกมีความสุขมาก อะเลิร์ทได้ทั้งวันเลยค่ะ
ภาพวาดจากประสบการณ์ภายในของ มธญ. ภัทรกันย์ อุตสาห์
มธญ. ภัทรกันย์ อุตสาห์ ในท่า Peace Position
หนูกราบขอบพระคุณหลวงพ่อเป็นอย่างสูง ที่ได้จัดโครงการนี้ขึ้นมา ถ้าไม่มีโครงการนี้ หนูคงยังหลงอยู่ในทางโลกและโดนกิเลสครอบงำได้ หนูเอาบุญมาฝากหลวงพ่อทุกบุญนะคะ และขอให้หลวงพ่อมีสุขภาพแข็งแรง มีอายุยืนยาวเป็นอสงไขยปี อยู่สอนประชากรทั่วโลกให้ได้รู้และเข้าใจ ว่าเกิดมาทำไม และควรทำอย่างไรถึงจะสมกับคุณค่าที่ได้เกิดมา ซึ่งหนูก็จะนำหลักธรรมไปปฏิบัติอย่างต่อเนื่องค่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น